Tryb rozkazujący (Imperativ) w języku niemieckim

Imperativ to tryb rozkazujący, którego używa się do wyrażenia rozkazu lub prośby. Forma dla 2. osoby liczby pojedynczej – odrzuca się końcówkę –st od odmiany czasownika w czasie teraźniejszym: Frag! (du fragst), Geh! (du gehst). Uwaga: w czasownikach, których temat kończy się na –t, -d, -ig do formy Imperativ dodaje się końcówkę –e np. Warte! (du wartest). Forma dla 2. Osoby liczby mnogiej – jest taka sama jak przy odmianie czasownika w czasie teraźniejszym: Fragt! (ihr fragt), Geht! (ihr geht). Forma grzecznościowa dla 3 osoby liczby mnogiej – tu wystarczy przestawić szyk formy oznajmującej: Fragen Sie! (Sie fragen), Gehen Sie! (Sie gehen).

1.) Du hast schmutzige Hände. sie bitte waschen und zum Essen. (gehen / kommen)

2.) Ihr wollt schon gehen? doch noch etwas länger. (bleiben)

3.) Dein Bruder langweilt sich. doch bitte mit ihm. (spielen)

4.) Lange nichts von dir gehört. doch bitte mal wieder an. (rufen)

5.) Ich habe keinen Schlüssel. mir bitte deinen. (geben)

6.) Du schlägst mich. Das tut weh. bitte ! (aufhören)

7.) , deine Suppe wird kalt. (essen)

8.) Hier dürfen Ihr nicht hin. wo ihr seid! (bleiben)

9.) ! Befiehlt das Herrchen seinem Hund. (sitzen)

10.) Hier hast du das Geld. es! (nehmen)

11.) Hier habt ihr den Text. Bitte ihn! (lesen)

12.) Auch du Fritz. ! (lesen)

13.) Was hast du dort? es mir! (geben)

14.) Warum stehst du immer noch? ! (fahren)

15.) Willst du mir nicht sagen, was du getan hast? ! (sprechen)

16.) Wenn du etwas von Marc hörst, dann mich bitte ! (anrufen)

Sprawdź odpowiedzi >>

Wszystkie ćwiczenia: "Koniugacja"

Tryb rozkazujący (Imperativ) w języku niemieckim

Dodawanie znaków specjalnych:

Ciesz się większą użytecznością