Mianownik, biernik, celownik i dopełniacz z przykładami.
Biernik jest używany przede wszystkim do określenia dopełnienia bliższego w zdaniu.
Celownik (Dativ) odpowiada na pytania: komu? czemu? i zmienia formy przedimków oraz zaimków.
Mianownik (Nominativ) to podstawowy przypadek używany dla podmiotu zdania, odpowiadający na pytania: kto? co?
Dopełniacz (Genitiv) służy do wyrażania przynależności i posiadania, odpowiadając na pytania: kogo? czego?
Wybór między biernikiem a celownikiem zależy często od tego, czy opisujemy ruch w kierunku celu, czy stałe położenie.
Rozróżnienie między mianownikiem a biernikiem pozwala zidentyfikować podmiot oraz dopełnienie bliższe w zdaniu.
Opanowanie trzech głównych przypadków polega na rozróżnianiu podmiotu, dopełnienia bliższego i dopełnienia dalszego.
Niemieckie przypadki określają relacje między wyrazami w zdaniu poprzez odmianę przedimków, przymiotników i rzeczowników.
Zaimki w bierniku zastępują rzeczowniki pełniące funkcję dopełnienia bliższego, np. 'mich' (mnie) lub 'ihn' (go).
Zaimki w celowniku zastępują rzeczowniki pełniące funkcję dopełnienia dalszego, np. 'mir' (mnie/mi) lub 'ihm' (jemu).
Zaimki w mianowniku pełnią funkcję podmiotu zdania i odpowiadają na pytania: kto? co?.
Zaimki w dopełniaczu (Genitiv) występują głównie w języku formalnym oraz po określonych czasownikach i przyimkach.
Znajomość poszczególnych przypadków oraz umiejętność ich poprawnego stosowania to podstawa dla każdego, kto myśli o swobodnym i wolnym od błędów posługiwaniu się językiem niemieckim. Mimo tego, że gramatyka języka niemieckiego opiera się jedynie na czterech przypadkach (w odróżnieniu od gramatyki polskiej, gdzie mamy ich siedem) to właśnie ten aspekt sprawia wszystkim uczącym się najwięcej problemów.
Dla przypomnienia - język niemiecki operuje czterema przypadkami: Akkusativ - to odpowiednik polskiego mianownika, odpowiada na pytanie kto? co? Genitiv - dopełniacz, odpowiada na pytanie czyj? kogo? czego? Dativ - celownik, odpowiada na pytanie komu? czemu?, jak i kiedy? gdzie? Akkusativ - biernik, odpowiada na pytanie kogo? co?, a także dokąd?
Podobieństwa na języka polskiego są oczywiście widoczne, ale w tym wypadku kwestia ta jest nieco bardziej skomplikowana - proste przełożenie przypadków polskich na niemieckie nie zawsze się sprawdza. Co więcej, przypadek wpływa na rodzajnik, decyduje też o końcówce przymiotnika czy rzeczownika, słowem: pozwala zrozumieć gramatykę języka niemieckiego i posługiwać się nim poprawnie. Dodatkowo - określony przypadek często podporządkowany jest poszczególnym przyimkom, takim jak: zu, nach czy mit, a niektóre zaimki mogą "łączyć się" z dwoma przypadkami. Wszystko to stanie się łatwiejsze po starannym wykonaniu wszystkich przygotowanych ćwiczeń. Pozwolą one każdemu poznać poszczególne przypadki oraz nauczyć się ich szybkiego rozróżniania.
