Czas przyszły I (Futur I) służy do wyrażenia tego, co ma się wydarzyć w przyszłości przypuszczalnie lub faktycznie oraz do wyrażenia rozkazów i nakazów. Konstrukcja czasu składa się z odmienionego w czasie teraźniejszym czasownika werden oraz bezokolicznika czasownika podstawowego (Infinitiv I Aktiv), który umieszcza się na końcu zdania oznajmującego. W przypadku konieczności użycia czasownika modalnego, konstrukcja zdania oznajmującego w Futur I wygląda następująco: werden + bezokolicznik czasownika głównego + bezokolicznik czasownika modalnego.
Przykłady:
Uwaga: zamiast Futur I często używa się czasu Präsens.
