Czas przyszły II (Futur II) jest stosowany wtedy, gdy istnieje pewność lub przekonanie o tym, że dana czynność zakończy się w przyszłości lub w momencie jej relacjonowania (gdy przypuszczamy, że coś się już wydarzyło). Konstrukcja Futur II opiera się na odmienionej przez osoby formy czasownika werden w czasie teraźniejszym oraz bezokolicznika czasu przeszłego (Infinitiv II Aktiv), który składa się z trzeciej formy czasownika (Partizip II) oraz bezokolicznika sein lub haben (w zależności z którym z nich łączy się czasownik główny).
Wyrażając przypuszczenie w Futur II często używa się określenia "wohl":
"Sie wird wohl ins Kino gegangen sein." – Ona chyba poszła do kina.
