Przyimki z różnymi przypadkami i zasady ich użycia.
Przyimki łączące się z celownikiem zawsze wymagają, aby następujący po nich rzeczownik wystąpił w celowniku (Dativ).
Przyimki łączące się z biernikiem zawsze wymagają, aby następujący po nich rzeczownik wystąpił w bierniku (Akkusativ).
Przyimki łączące się z dopełniaczem są często używane w języku oficjalnym i wymagają, aby następujący rzeczownik wystąpił w dopełniaczu (Genitiv).
Przyimki zmienne łączą się z biernikiem (Akkusativ) przy określaniu kierunku ruchu, a z celownikiem (Dativ) przy określaniu stałego położenia.
Przyimki miejsca opisują relacje przestrzenne i lokalizacje, odpowiadając na pytania 'Wo?' (celownik) lub 'Wohin?' (biernik).
Przyimki czasu określają moment lub czas trwania czynności; większość z nich łączy się z celownikiem (Dativ), np. 'am Montag' lub 'im Sommer'.
Przyimek 'aus' oznacza zazwyczaj pochodzenie z wnętrza czegoś lub z danego kraju, natomiast 'von' wskazuje na punkt wyjścia lub autora.
Oba słowa oznaczają „do”, ale „nach” stosujemy przy miastach, krajach i domu, a „zu” w odniesieniu do osób, sklepów lub konkretnych budynków.
Przyimek (das Präpositionen) występuje przy innym wyrazie, służy do wskazania istnienia związku, relacji miedzy przedmiotami lub zjawiskami. Tyle książkowa definicja, w praktyce przyimki są wszechobecne, posługujemy się nimi nieustannie. O ile w języku polskim ich użycie nie prowadzi do żadnych niemal zmian - przyimki są bowiem nieodmienne i niesamodzielne, o tyle w języku niemieckim - właśnie z powodu ich niezmienności w języku polskim - sprawa trochę się komplikuje.
Podczas ćwiczeń dotyczących deklinacji zasygnalizowano już, że w języku niemieckim przyimek decyduje o następującym po nim przypadku wraz ze wszystkimi idącymi za tym konsekwencjami (zmiana rodzajnika, końcówki przymiotnika itd.). Niektóre przyimki łączą się tylko z trzecim przypadkiem (Dativ) - na przykład mit, von, zun, inne tylko z czwartym (Akkusativ) - durch, ohne, um. Spora ich grupa łączy się jednak bądź z jednym przypadkiem, bądź z drugim - tu konieczna jest znajomość zasad (czwarty przypadek stosujemy, gdy czasownik wskazuje na ruch, zmianę miejsca lub stanu) oraz - co najważniejsze praktyka. Ta sama zasada stosuje się do najczęściej mylonych przez Polaków przyimków - aus i von oraz zu i nach. Poniższy zestaw zadań utrwali Waszą wiedzę i wykształci tak ważne dla skutecznej nauki nawyki, które pozwolą uniknąć najczęstszego błędu związanego z przyimkami - stosowania polskich kalek językowych.
